Van gedragen kleding een tastbare herinnering maken

Er is veel verdriet als er iemand komt te overlijden waar u veel van houdt. U komt in een mallemolen van verdriet en een boel geregel terecht. Tijd om te rouwen is er (nog) niet. Dat rouwen komt als al het rumoer tot rust is gekomen. De kast met zijn of haar gedragen kleding wordt leeggehaald en meestal gedeponeerd in de daarvoor bestemde kledingcontainers. Een moeilijk en zwaar moment, want u ruimt iets op dat eigenlijk in de kast zouden moeten blijven liggen of hangen en wat uw naaste nog heel vaak zou moeten dragen.

Ik heb toen mijn vader overleed na een poosje samen met met mijn moeder zijn kast leeggehaald en de kleding in een kledingcontainer gedumpt. Zo voelde het: dumpen, weggooien, dag herinneringen.

Dat wegdoen van die kleding heeft mij tot nadenken gezet, want waarom zou u het overhemd van papa of opa weg doen, de jurk van mama, het sjaaltje van oma of haar kralenketting, het truitje van je kind, de wollen deken waar onder geslapen is? Het zijn allemaal herinneringen. Ik ben er mee aan de slag gegaan en heb van gedragen kleding, maar ook van de gordijnen uit het oude huis iets blijvends gemaakt: een kussen met binnenkussen, een knuffel gevuld met  wol zodat deze gewoon in de wasmachine of handwas kan, een met stof beklede schoenendoos die in zicht kan blijven staan voor kleinste spulletjes, een om lekker onder weg te kruipen een herinneringsdeken.

~    creating memories   ~

Heb ik uw belangstelling gewekt en wilt u ook een tastbare herinnering gemaakt van kleding of restanten stof? In overleg is alles mogelijk en al uw wensen zijn bespreekbaar. Ik kom graag vrijblijvend bij u op bezoek om kennis te maken en laat u graag een aantal voorbeelden zien welke ik altijd meeneem, zodat u een indruk krijgt wat zovergeetikjeniet.nl. doet.

Jenny Hilberink