Alzheimer, een vreselijk fenomeen. Helaas zijn er heel veel mensen die hiermee te maken krijgen. In mijn familie "heerst" het ook. Heel gek om de liefste mensen terug zien te gaan in de tijd. Van onafhankelijke personen heel langzaam afhankelijk worden is best heftig. Vroeger wordt dan ineens het heden. Uren worden er verhalen verteld over gebeurtenissen, dingen en personen van heel heel lang geleden. Het verleden is voor de mensen met hun Alzheimer ineens vandaag.

Om de Alzheimer te omarmen zijn voelbare herinneringen van vroeger heel erg tastbaar en fijn. De stof van de warme deken van vroeger die op zijn of haar bed lag, of de prachtige grote trouwjurk waar ze heel lang geleden in is getrouwd. De trouwfoto aan de muur herinnert haar aan haar grote dag.  De jurk werd na de geboorte van haar eerste kind een doopjurk. Er werden 3 kinderen in gedoopt. Van het restant van de stof: de tule en het kant maakte ik voor haar een kussen. Aan de ene kant de gerimpelde tule met daarop de originele grote strik die voorop haar jurk zat en op de andere zijde van het kussen de gebloemde kanten bovenlaag van de jurk met daarop een deel van het trouwgilet van hem met in het zakje een pochet gemaakt van de voering van het gilet.

 Voelbaar en aaibaar mag het zijn om vervolgens de herkenning en vreugde van vroeger te herinneren.